| Köyümüz Kars-Erzurum arasında orman içi bir köydür. Sarıkamış’a 14 km uzaklıkta olup ulaşım demiryolu ve karayolu ile yapılmaktadır.
Köyümüz 120 haneli, çevresi ormanlarla kaplı, içinden ufak iki çayın geçtiği, bir arazi yapısına sahiptir.
Çevre köylerin arazileri açık olduğundan ekilecek alanları çok. Bizim açık arazimiz yok denecek kadar az ve köyümüz ormanlarla kaplı çok az boş arazi var. Oralar da hayvanlarımızın otlakı olarak kullanılıyor.
Çevremizde komşu sayılabilecek köy yoktur. Çevre köylerden de birçok özellikleriyle farklıdır. Bize en yakın köyler; ÇAMYAZI(MICINGİRT), KÖROĞLU, SIRATAŞLA(ZEK),YENİKÖY, KURBANÇAYIR(ABULBART),SIRBASAN, KARAURGAN, KÖTEK, SÜNGÜTAŞI(ZİVİN),İSİSU, BULGURLU(HADİK).
Bu köylerin bazıları birbirine çok yakındır. Beş-on dakikalık mesafededirler. Sarıkamış’a giderken bizim köyden geçerler.
Çevremizde yürüyüş mesafesi içerisinde hiçbir köy olmadığından diğer komşu köylerin birbirleri ile olan diyalogu maalesef bizim köyle yoktur.
Yirmi kilometre mesafede bir köyde çiftçilik çok rahat yapılırken, bizde ekin olmaz. Zira yılın. 7- 8 ayında kar mevcuttur. Ektiğimiz tarlalarda ekin yetişmeden kar yağıyor. Bu durum Handere’nin çok göç vermesine sebep olmuştur. Şu anda diyebilirim ki eski komşuların yüzde doksanı göç etmiştir. Şimdi ki komşular Bardız tarafından gelen insanlardan müteşekkildir.
Eğitim imkânlarının çok iyi olmamasına rağmen, hayatını okuyarak kurtarma düşüncesi daha çok ağır basmıştır. İlkokulu bitiren gençler çeşitli yerlerde eğitimlerini devam ettirmişlerdir. Özellikle, ilkokuldan sonra okuma oranı köyümüze gelen Nusret SİFİL öğretmenden sonra daha bir ivme kazanmıştır.
Nusret Hocamızın köyde verdiği eğitim, İstanbul’da, en üst seviyede eğitim yapan okulların eğitiminden daha üstün bir eğitimdi. Sayın hocamızdan sonra özellikle yatılı okullar başta olmak üzere diğer liselere giden arkadaşlarımız yoğun bir şekilde üniversite kazanmışlardır. Burada Nusret Hocamızı, en derin muhabbetle anıyor, bundan sonraki yaşantısında mutluluklar diliyorum.
Hazır öğretmenlerimizden söz açılmışken Cemalettin Hocayı, Talip Hocayı, Bay Sefa Hocayı, Ahmet Hocayı kendisi köylümüz olan Cemal Hocayı da saygıyla anıyorum.
Öğretmenlerimizin yanında anılması gereken biri var ki Handere Köyünde gerçekten iz bırakanların başında gelmektedir.
Cami imamımız Mustafa Hoca. Köyün her kesimiyle iletişim kurup yardımcı oluyordu. Yaşlılarla, öğrencilerle, gençlerle hatta bayanlarla çok rahat verimli faydalı bilgi görgü alışverişinde bulunuyordu.
Değerli arkadaşlar, iletişimin zirveye çıktığı günümüzde, bu imkândan yararlanmamak olmazdı.
İletişimin en iyi yolu bir internet sitesi kurup; yurdun her köşesine dağılmış olan komşularımızın birbirleriyle haberleşmelerini sağlamak lazımdı. Bu niyetle sitemizi hizmetinize sunuyorum.
Herkesten destek bekliyorum, En derin muhabbetlerimle
HANDERE KÖYÜ’NÜN TARİHÇESİ
Handere köyü; Kars-Sarıkamış, Horasan ve Erzurum’u bir birine bağlayan yollar üzerindedir.
Bu sebeple köyden ve köy yakınında eski Rus demir yolu geçmekte Sarıkamış, Çataldere kırkgüzeler Haraba yazılı üzerinden karaurgan ve Horasanı bir birine bağlayan Rus karayolu bulunmakta ve daha sonra Türk devleti tarafından Erzurum ve Kars’ı birbirine bağlayan karayolu ve demir yolu yapılmış ve şuan sağlıklı bir şekilde çalışmaktadır.
Handere Köyü’nün tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Köyde önceleri bir süre az sayıda ermeni yaşamış Ermeniler köyden çekildikten sonra bir süre boş olarak kalmış. Köye ilk yerleşerek yol üzerinde ev ve han yapan kişi kat kat Lakabı ile anılan Rıza bey olmuştur.
Köyün içinden çıplak dağı eteğinden doğan bir dere geçmekte olduğundan Han ve Dere birleşerek köyü bu ismi vermişler.
Kat kat Rıza’dan sonra Handere köyü’ne Şenkaya ilçesine bağlı Norşin köyü’nün heyelan ve toprak kaymasına uğraması nedeni ile bu köyden Devlet eli ile Handere Köyü’ne yerleştirmeler olmuştur. O zaman ki Hükümet Norsin köyünden gelenlere bu köyde toprak ve arazi sağlamış ve bir çok konuda yardımcı olmuşlar. Norşin’den gelip Handere Köyü’ne yerleşen aile reislerinin başında Şuayip, Naim, Şemsettin, Yusuf isimli şahıslar gelmektedir. Köyümüzün temelini birbirleri ile akraba olan bu aileler atmıştır.
Daha sonra köyü Hakkı YILDIZ ve ailesi Garip Demir Hoca ve ailesi Selim ilçeşinin Bayburt ve yenice köylerinden Yolcu, Polat Atbaş ailesi gelip yerleşmişler. Bundan sonra Çakmak ailesi ve bunu takiben bölgeye yakın yerlerden gelip yerleşmeler olmuş. 1980 yılından sonra köyün eski yerleşimcileri göç ederek Erzurum, İstanbul, başta olmak üzere yurdumuzun değişik yerleşimcilerinden Beş, on haneyi geçmeyen insanlar var. Köy şu anda büyük bölümü el değiştirmiş başkaları köyde ikamet etmektedirler.
Üzeyir DEMİR
HANDERE KÖYÜ’NÜN KONUMU VE COĞRAFİ YAPISI
Handere Köyü: Sarıkamış ilçesi’nin batısında bulunmaktadır. Sarıkamış ve Horasan ilçesini birbirine bağlayan Demir ve Karayolu üzerindedir. Sarıkamış ilçesine 14 km uzaklıkta bulunan Handere köyü; 2200 metre rakımlı bir yükseklikte Etrafı çam ormanları ile kaplıdır. Çıplak dağı eteklerinde bulunan ballı pınardan doğan ve Lokum deresini izleyerek köy içinden geçen bir dere bulunmaktadır. Köyden geçen demiryolu üzerinde 2200 metre uzunluğunda büyük bir tünel mevcuttur. Arazisinin çok büyük bir kısmı çam ormanları ile kaplı olup engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Tarıma uygun arazisi yetersizdir.
Üzeyir DEMİR
İKLİM VE BİTKİ ÖRTÜSÜ
Handere köyü, Doğu Anadolu Bölgesinin en yüksek yerinde olması nedeni ile karasal bir iklime sahiptir. Kışları çok soğuk ve karlı yazları az miktarda yağmur yağmaktadır. Köy ve köyün çevresine kış mevsiminde Bir, bir buçuk metre yükseklikte kar yağmaktadır. Temmuz, Ağustos aylarında bile akşamları bazen soba yakılır. Çevresi çam ormanları ile kaplı orman içinde az miktarda kavak ağacı gelişmektedir. Orman dışında kalan açık alanları çayır ve mera ile kaplıdır. Ot dışında hiçbir ekin ve başka bitki çeşidi yoktur. Tek geçim kaynağı hayvancılıktır. Erzurum iline göç ederek halen burada ikamet eden Handere Köylüleri Erzurum iline göç ederek burada ikamet etme sebepleri Kars ili Sarıkamış ilçesi Handere Köyü’nde doğup büyüyen belirli bir yaş ve zamana kadar bu köyde ikamet edip zamanla Erzurum iline göç etme sebeplerinin başında köyün çevresinin ormanla kaplı olması tarım yapmaya müsait arazisinin çok az ve yetersiz olması, işsizlik gibi nedenler gelmektedir. Handere Köyü’ne yakın ve sosyal imkanları daha çok gelişmiş olan Erzurum ilinde kamu ve özel sektörlerde iş bularak çalışanlar bu ile yerleşerek daha sonra ailenin diğer fertlerininde bu ile taşınmalarını sağlamışlardır.
Üzeyir DEMİR | 
